Mineraaltje met een verhaaltje



Krijtrotsen en vuursteen (beeldbreedte +/- 30 cm) in krijtrots.
Étretat, Normandië, Frankrijk

Foto's en verhaal Paul Mestrom

Vuursteen als bouwmateriaal

Vuursteen is wellicht het eerste "mineraal" (tussen aanhalingstekens omdat het in feite een gesteente is) dat ik leerde kennen.
Als klein kind werd me verteld dat de prehistorische mens er bijlen en speerpunten van maakte. In mijn geboorteregio werd het veel gevonden in de mergel aldaar. Het was dan ook heel leuk dat ik die vuursteen kon vinden tijdens wandelingen met mijn ouders. Menig stuk nam ik mee naar huis. Dat daar zo goed als niets van terug te vinden is in mijn collectie, dank ik waarschijnlijk aan het feit dat mijn moeder wel van opruimen hield.
Ook werd me verteld dat de prehistorische mens met vuursteen vuur kon maken. Sloeg je twee stukken hard tegen elkaar, dan kon je inderdaad heel af en toe een klein vonkje zien. Met pyriet of ijzer moet het volgens Wikipedia beter kunnen, maar een echt vuurtje maken met vuursteen is mij nooit gelukt. Ik heb ook nog nooit gezien dat het iemand anders lukte. Sinds ik met eigen ogen gezien heb hoe eenvoudig de Bosjesmannen in Namibië met een plankje, een stokje en wat droge houtvezels vuur maken, geloof ik niet meer dat onze verre voorouders vuursteen gebruikten om vuur te maken.

Afgelopen zomer ontdekte ik per toeval een nieuwe toepassing van vuursteen. We waren in de buurt van Étretat in Normandië. De schitterende krijtrotsen daar (zie foto hierboven) zitten vol vuursteen. Deze wordt in die regio in combinatie met andere stenen gebruikt voor het bouwen van huizen. Het resultaat vond ik best wel mooi: