Tip van de maand
nuttige wenken en practische tips voor de mineralenverzamelaar


Dumortieriet in kwarts (beeldbreedte 16,5 mm)
Vaca Morta Quarry, Serra de Verada, Boquira, Bahia, Brazilië


Tip 22: fotografie deel 1: onder water!
een tip van Paul Mestrom

Dit jaar (2017) heb ik eindelijk een reis naar Tucson, de grootste mineralenbeurs ter wereld, kunnen maken. Herwig Pelckmans was daarbij mijn zeer gewaardeerde metgezel en gids. We begonnen onze reis in San Francisco bij zijn vriend Chuck. Van daar ging het via Redlands (Pacific Micromount Conference), twee dagen “veldwerk” (Blue Bell mine met o.a. dioptaas en War Eagle mine met o.a. fraipontiet), Flagstaff (besneeuwde bergtoppen en Petrified Forest) en Phoenix (meteorietententoonstelling in de Arizona State University) naar Tucson.

Onderweg draaiden we veelvuldig de beroemde CD “Nuggets and High Grade” van David Joyce. Dat zijn allemaal liedjes over het verzamelen van mineralen. De song “Diggin’ in a Hole” sprak ons, zeker na het veldwerk, zeer aan! Ook “Agate Lickers” (je kent dat wel, even over die steen likken om de kleuren beter tot hun recht te laten komen) bleef in mijn hoofd hangen....

Een van de “nieuwe” vondsten die in Tucson door verschillende handelaren werd aangeboden was dumortieriet uit Brazilië, in mooie waaiers van kristalletjes ingegroeid in heldere kwarts. Prachtig, maar bij de meeste kwarts was het oppervlak enigszins dof. Daardoor waren de ingesloten dumortieriet-kristallen maar matig te zien. Daarom werd het materiaal veelal aangeboden in bakken water. Door het water op het oppervlak waren de dumortieriet-kristallen dan wel goed te zien, ook als je de steentjes uit het water haalde. Herwig en ik kochten allebei een aantal stukjes.
In sommige gevallen zaten er overigens ook vrij gegroeide kristallen van dumortieriet op de kwarts.

Weer thuis hoorden de dumortieriet-stukken tot de eerste die onder de microscoop gingen. Het beeld was zoals verwacht: prachtige dumortieriet, maar slecht te zien door het doffe oppervlak van de kwarts. Een beetje spuug (of “drool” = kwijl, volgens David Joyce) maakte ze echter prima zichtbaar.

Ze waren zo mooi dat ik er meteen ook een foto van wilde maken, maar dat ging dus niet op de normale manier. De oplossing lag natuurlijk in het water van de song van David joyce en de handelaren in Tucson: leg de steen in water en fotografeer hem door dat water heen.
De foto hierboven toont het resultaat.

De opstelling was tamelijk eenvoudig, zoals onderstaande foto laat zien:



Het “bakje” met water en het steentje zijn iets verhoogd geplaatst om te zorgen dat er geen storende details van het zwarte papier op de foto te zien zijn. De belichting is gedaan met twee enkelvoudige LED’s vanaf de zijkant.
Uiteraard heb ik wel een serie foto’s gemaakt en die achteraf gestackt.

Om de “Agate Lickers” ook nog even te plezieren heb ik ook nog een (in Tucson gekochte) agaat-schijf (herkomst helaas onbekend,10,5 cm breed) gefotografeerd. Eerst (links) “gewoon”, daarna (rechts) in water. Het verschil is duidelijk:



Tot slot nog dit:
Die CD van David Joyce moet iedere verzamelaar eigenlijk wel hebben.
Je kunt hem beluisteren op
http://www.davidkjoyceminerals.com/pagefiles/music_songs.asp#
Herwig heeft waarschijnlijk nog enkele exemplaren ter beschikking.