Fotogalerie 4 - Fluorescentie in Stereo...
Fluorescerende mineralen fotograferen is een aparte tak van de mineralenfotografie. Axel Emmermann toont hier een collectie foto's van fluorescerende mineralen uit zijn eigen verzameling.
Alle foto's © Axel Emmermann

klik op een afbeelding voor vergroting (in pop-up venster)


ADAMIET, Ojuela mijn, Durango, Mexico
Smalle zuilvormige adamietkristalletjes vormen aggregaten op een roestkleurige matrix. Dit specimen fluoresceert ook onder de lange golf UV lamp maar véél sterker onder de korte golf. Oorzaak van de fluorescentie is de aanwezigheid van het uranyl-ion in het adamiet.



ARAGONIET met ZWAVEL, Aggrigento, Sicilië, Italië
Het specimen bestaat uit een prismatisch aragonietkristal op een matrix van aragoniet. Linksboven het aragonietkristal bevindt zich een idiomorf en doorzichtig zwavelkristal. Onder de korte golf toont dit specimen een sterke sneeuwwitte fluorescentie waarbij de matrix feller fluoresceert dan het kristal. De groenachtige kleur van de zwavel is te wijten aan zijn eigen gele kleur (de fluorescentie van de matrix schijnt doorheen het kristal) plus een weinig blauw dat de UV transparante filter doorlaat. Oorzaak van de fluorescentie is niet onderzocht. Het is echter bekend dat zeldzame aarden een sterke witte fluorescentie kunnen opwekken in zowel calciet als aragoniet.



ARAGONIET, Yangshu, Guangxi provincie, China
Dit schitterende specimen bestaat uit uitwaaierende bundels van naaldvormig aragoniet op een steenachtige matrix. De beeld-breedte bedraagt 80 mm. Onder lange golf UV fluoresceren enkel de aragonietnaalden fel roomwit tot wit. Onder korte golf UV wordt de fluorescentie van het aragoniet nog feller terwijl de matrix een prachtige magenta fluorescentie vertoont.



BERYL, Pingwu, Sichuan, China
Een aantal glasheldere kristallen van deze berylvariëteit op albiet matrix. In daglicht zijn de kristallen zeer licht blauwgroen tot bijna kleurloos. Onder korte golf UV fluoresceren ze met een iele lichtblauwe kleur. De activator is niet bekend.



HALIET, Herringen, Werra, Hessen, Duitsland
Dit specimen is in zijn geheel zo'n 30 cm hoog. De relatief sterke rode fluorescentie onder de korte golf UV lamp is mogelijk te wijten aan de aanwezigheid van mangaan en lood. Roosterfouten kunnen echter ook een dergelijke fluorescentie veroorzaken.



POLYLITHIONIET, Mount St. Hillaire, Quebec, Canada
Het specimen bestaat uit krullerige blaadjes polylithioniet op een matrix van albiet. Beide mineralen fluoresceren middelmatig sterk onder korte golf UV in twee heel contrasterende kleuren. Het polylithioniet fluoresceert geel met een heel licht groene tint terwijl albiet een rijke magenta tot paarse fluorescentie vertoont. Van geen van beide mineralen blijkt de fluorescentie-activator bekend te zijn.



SCHEELIET, Pingwu, Sichuan, China
Het specimen is 45 mm hoog en bestaat uit transparante honingkleurige scheelietkristallen op matrix. Onder lange golf UV fluoresceert het zéér zwak geelbruin maar onder de korte golf UV-lamp verandert de fluorescentie in een zeer helder lichtblauw. De kristallen blijven hierbij ook transparant waardoor de fluorescentie een vreemde "diepte" krijgt. Jammer genoeg is dit nagenoeg niet op film vast te leggen.
De fluorescentie van scheeliet is intrinsiek. Dit wil zeggen dat ze niet veroorzaakt wordt door onzuiverheden of activators die vreemd zijn aan de chemische samenstelling van scheeliet. Het is het wolframaat-ion zelf dat fluoresceert. Wanneer er geen "fluorescentie-killers" zoals bvb. ijzer of koper aanwezig zijn zal scheeliet dus altijd fluoresceren.
De zuiver blauwe kleur is tevens een aanduiding dat het scheeliet nagenoeg vrij is van molybdeen. De aanwezigheid van het molybdaat-ion kan, zelfs in een concentratie van 0.1%, de fluorescentiekleur van scheeliet van blauw naar geel doen verschuiven.



GIPS, Le Forest, Frankrijk
De fluorescentie wordt waarschijnlijk veroorzaakt door fouten in het kristalrooster. Mogelijk zijn deze fouten het gevolg van de gedeeltelijke vervanging van calcium door strontium in een 200:1 verhouding. Het zandloperpatroon ontstaat wellicht doordat het strontium bij voorkeur in de twee tegenoverliggende vlakken wordt opgenomen. De groei van deze vlakken veroorzaakt de piramidevormige insluiting van roosterfouten. Foto onder korte golf UV.

back
next