Foto van de week
een mineraaltje met een verhaaltje

steenbok
foto en verhaal Paul Mestrom

Dit keer geen steen maar een steenbok, een beest dat zich bij de door mij zo begeerde stenen heel goed thuis voelt, ook al weet hij de schoonheid ervan waarschijnlijk niet zo te waarderen als ik .....
Het was in 2013 in de buurt van de Ritterpass in het Binndal. Daarvoor moet je eerst vanaf Heiligkreuz met een rugzak van 15 kilo dik 700 meter omhoog naar Chummibort om daar je tentje op te zetten. De volgende dag nog bijna 700 meter verder omhoog voor die mooie kristallen van zeldzame mineralen als xenotiem, monaziet, synchisiet en gramaccioliiet. Op de terugtocht naar Heiligkreuz woog mijn rugzak dankzij de vondsten dik 25 kilo. Op zo’n tocht neem je dus geen zware spiegelreflex mee maar een zo klein en licht mogelijk dingetje waar je eigenlijk geen behoorlijke foto mee kunt maken. Al helemaal niet van zo’n steenbok die je 100 meter hoger staat uit te lachen om je gestuntel. Op zo’n moment voel je je heel klein en nietig, maar ook gelukkig dat je zo intens mag genieten van de prachtige en overweldigende natuur in de hoge bergen.
Een aantal dagen later, weer comfortabel thuis, bekeek ik onze vondsten.
Ik denk niet dat hij het hoorde, maar tegen de steenbok zei ik toen: wie het laatst lacht, lacht het best.

monaziet-Ce
Monaziet (1 mm kristal) met rutielnaald en hematiet, Ritterpass, Binntal, Wallis, CH